هرکه عاشق شد جفابسیار می باید کشید

 بهر یک گل منت از صدخار می باید کشید

 من به مرگم راضی ام اما نمی آید اجل

 بخت بد بین که از اجل هم

 ناز می باید کشید

 من ازصدای بارون از دله موج دریا

 من از نهایت شب همه شبای یلدا

 من از نسیم عاشق ازنفس دقایق

 من ازسکوت ساحل زمزمه های بارون

اسم تورو شنوفتم همیشه ازتو گفتم

 من ازغروب غربت توکوچه باغ خلوت

 من ازسکوت محراب توخط یه عبادت

 ازته چشم آهو دشت گلای شب بو

 وقتی بسازه دریا می زنه زخم بارون

 اسم تورو شنوفتم همیشه ازتو گفتم

 ای تو همه دیدنم عاشق چشمات منم

 دنیارو با تودیدم که ازتو حرف میزنم

 اگه که من نبودم کسی تورو نمی شناخت

 برای رنگ چشمات کسی غزل نمی ساخت